Aanbod en Aanvaarding

Oke, het moet gezegd. Ik heb een schoenentik, althans ik heb iets met "gele stickers", u kent ze wel. Gele stickers werken bij mij als een rode lap op een stier, hetgeen meteen iets zegt over mijn sterrenbeeld.

Ik werd dan ook heel hebberig toen ik achter een winkelruit van een nieuwe schoenenzaak een aanplakbiljet zag hangen, waarop stond vermeld: "Actie! Deze week alle schoenen en laarzen voor EUR 25,- per stuk". 

Dan pak je zes paar. Althans ik wel.

Schaam ik me dan? Ja, maar niet genoeg om mij te laten weerhouden.

Ik werd vriendelijk geholpen door een jonge dame, terwijl een wat ontwijkende man, naar later bleek de eigenaar en kassabediende, laten wij hem “Bob” noemen, het schoenenpasritueel observeerde.

U raadt het. Bij het afrekenen ging het mis. Voor drie paar schoenen werd (inderdaad) € 25,- in rekening gebracht. Voor de andere drie paar werd echter een substantieel hoger bedrag in rekening gebracht. In totaal werd verzocht om de betaling van een bedrag van € 275,-. Voorzichtig deelde ik Bob mede dat hij “volgens mij” een vergissinkje maakte. Het in rekening gebrachte bedrag was immers niet echt het bedrag dat ik in mijn hoofd had.

Ik had mij vergist, aldus Bob. De actie gold alleen voor de schoenen en laarzen die in de etalage stonden. Ik probeerde Bob uit te leggen dat dit argument geen stand zou houden. Immers; op het winkelruit stond – zonder restricties - dat alle schoenen en laarzen voor € 25,- per stuk werden aangeboden en dat, nu ik dat aanbod had aanvaard, wij ten aanzien van die zes paar schoenen een perfecte overeenkomst hadden gesloten (voor de liefhebbers: 6:217 e.v. BW). Ik deelde Bob ook mede dat er in dit geval zeker geen sprake zou zijn van een uitzonderingssituatie, het betroffen immers geen schoenen waarvan je zou kunnen of moeten verwachten dat er sprake zou zijn van een (evidente) vergissing.

In een laatste poging probeerde ik Bob uit te leggen dat hij naar Nederlands Recht echt gehouden zou zijn de schoenen per paar voor € 25,- aan mij te verkopen, en dat als hij dat niet wilde hij de tekst op zijn raam zou moeten veranderen. Daarbij grapte ik dat ik hem voor dat advies niet mijn uurtarief in rekening zou brengen, maar ik er wel vanuit ging dat hij mij de zes paar schoenen verkocht voor het bedrag zoals hij dat had aangeboden.

Bob werd boos en begon mediterraans uitingsgedrag te vertonen, waarna ik ben weggegaan.

Omdat Bob boos werd en niet naar mij wilde luisteren heb ik nog even overwogen een procedure aanhangig te gaan maken tegen (de onderneming van) Bob. Bob had en heeft namelijk echt geen gelijk.

Bob ik ga het je niet aandoen. Wijzig je raamtekst, of neem je verlies. Ook dit advies is – wederom – gratis.